IGF-1 LR3 is een gemodificeerde variant van insulin-like growth factor 1 (IGF-1), een lichaamseigen groeifactor die betrokken is bij celgroei, weefselontwikkeling en stofwisseling. De LR3-variant bestaat uit 83 aminozuren en is ontwikkeld om de interactie tussen IGF-1, receptoren en IGF-bindende eiwitten te onderzoeken.
Wat IGF-1 LR3 bijzonder maakt, is de sterk verminderde binding aan bepaalde IGF-bindende eiwitten. Hierdoor kan het molecuul in sommige experimentele modellen een grotere biologische activiteit vertonen dan natuurlijk IGF-1.
Dat betekent echter niet automatisch dat IGF-1 LR3 langer in het bloed blijft of bij mensen meer spiergroei veroorzaakt.
Wetenschappelijke studies tonen biologische activiteit in cel- en diermodellen, maar overtuigend klinisch bewijs voor spiergroei, herstel of prestatieverbetering door IGF-1 LR3 bij mensen ontbreekt.
In dit artikel bekijken we hoe IGF-1 LR3 werkt, waarom de halfwaardetijd vaak verkeerd wordt uitgelegd en wat de belangrijkste onderzoeken daadwerkelijk aantonen.
IGF-1 staat voor insulin-like growth factor 1, ook wel insulineachtige groeifactor 1.
Het is een groeifactor die van nature in het menselijk lichaam voorkomt en betrokken is bij processen zoals celgroei, celdifferentiatie, eiwitsynthese en weefselontwikkeling.
Een belangrijk deel van het circulerende IGF-1 wordt door de lever geproduceerd onder invloed van groeihormoon (GH). Daarnaast produceren verschillende weefsels lokaal IGF-1.
Natuurlijk, volwassen IGF-1 bestaat uit 70 aminozuren.
IGF-1 LR3 is een gemodificeerd analoog dat bestaat uit 83 aminozuren.
De naam Long R3 verwijst naar twee structurele aanpassingen:
Deze wijzigingen beïnvloeden vooral de binding aan IGF-bindende eiwitten, ook wel IGFBP’s genoemd.
IGF-1 LR3 wordt daardoor gebruikt als onderzoeksinstrument om beter te begrijpen hoe bindende eiwitten de biologische activiteit van IGF-1 reguleren.
De werking van IGF-1 LR3 hangt samen met de IGF-1-receptor en de beschikbaarheid van groeifactoren binnen verschillende weefsels.
Natuurlijk IGF-1 oefent een belangrijk deel van zijn biologische activiteit uit via de IGF-1-receptor, afgekort IGF1R.
Wanneer deze receptor wordt geactiveerd, kunnen verschillende intracellulaire signaalroutes worden beïnvloed.
Twee belangrijke routes zijn:
IGF-1 LR3 kan eveneens met IGF-gerelateerde receptoren interageren, maar heeft door zijn aangepaste structuur een ander biologisch profiel dan natuurlijk IGF-1.
Daarom is het belangrijk onderscheid te maken tussen de algemene werking van de IGF-1-signaalroute en de specifieke onderzoeksresultaten voor IGF-1 LR3.
IGF-bindende eiwitten, of insulin-like growth factor binding proteins (IGFBP’s), reguleren onder andere de beschikbaarheid, distributie en circulatie van IGF-1.
Natuurlijk IGF-1 bindt relatief sterk aan verschillende IGFBP’s.
IGF-1 LR3 heeft daarentegen een sterk verminderde bindingsaffiniteit voor bepaalde IGFBP’s.
In onderzoek uit 1993 bleek dat natuurlijk IGF-1 ongeveer duizend keer sterker bond aan bepaalde onderzochte bindingsproteïnen dan LR3 IGF-1.
In een celmodel met L6-myoblasten vertoonde de LR3-variant daardoor een vijf- tot tienvoudig grotere biologische potentie.
Dit zijn experimentele resultaten. Ze betekenen niet dat IGF-1 LR3 bij mensen vijf tot tien keer meer spiergroei veroorzaakt.
Lees het onderzoek naar IGF-bindende eiwitten en IGF-1 LR3 op PubMed.
Hoewel IGF-1 LR3 is afgeleid van natuurlijk IGF-1, zijn de moleculen niet identiek.
| Eigenschap | Natuurlijk IGF-1 | IGF-1 LR3 |
|---|---|---|
| Type molecuul | Lichaamseigen groeifactor | Gemodificeerd IGF-1-analoog |
| Aantal aminozuren | 70 | 83 |
| Structurele aanpassing | Geen | N-terminale verlenging en Arg3-substitutie |
| Binding aan IGFBP’s | Relatief sterke binding | Sterk verminderd |
| Biologische activiteit | Normale IGF-1-signalering | In bepaalde modellen verhoogde potentie |
| Klinische onderbouwing | Uitgebreid onderzocht | Vooral experimenteel onderzocht |
| Geneesmiddelstatus | Recombinant IGF-1 bestaat als geregistreerd geneesmiddel | Niet goedgekeurd als geneesmiddel |
Het belangrijkste onderscheid is de veranderde interactie met IGF-bindende eiwitten.
Door deze verandering kunnen verschillen ontstaan in receptorbeschikbaarheid, biologische activiteit en plasmaclearance.
Resultaten uit onderzoek naar natuurlijk IGF-1 mogen daarom niet automatisch worden toegeschreven aan IGF-1 LR3.
IGF-1 LR3 wordt online vaak omschreven als een long-acting growth factor.
Hier ontstaat regelmatig verwarring tussen drie verschillende begrippen: plasmahalfwaardetijd, biologische potentie en duur van een biologisch effect.
Deze betekenen niet hetzelfde.
In onderzoek bij ratten werd IGF-1 LR3 sneller uit het bloed verwijderd dan natuurlijk IGF-1.
Dat hangt samen met de verminderde binding aan IGFBP’s.
Deze eiwitten beïnvloeden namelijk niet alleen hoeveel IGF-1 direct beschikbaar is, maar ook hoe lang het molecuul in de circulatie aanwezig blijft.
Minder binding kan daardoor samengaan met een snellere plasmaclearance.
Dat spreekt de veelgebruikte claim tegen dat IGF-1 LR3 automatisch een langere bloedhalfwaardetijd heeft dan natuurlijk IGF-1.
Bekijk het onderzoek naar plasmaclearance en weefselverdeling.
Ja, in bepaalde experimentele omstandigheden is dat mogelijk.
In een dieronderzoek uit 1997 werden natuurlijk IGF-1 en verschillende IGF-analogen met verminderde IGFBP-binding vergeleken.
De onderzoekers rapporteerden dat de analogen sterkere en langer aanhoudende glucoseverlagende effecten konden veroorzaken, ondanks hun snellere verwijdering uit de circulatie.
Dit laat zien dat een kortere aanwezigheid in het bloed niet automatisch betekent dat ieder biologisch effect korter duurt.
| Begrip | Betekenis |
|---|---|
| Plasmahalfwaardetijd | Hoe snel de plasmaconcentratie afneemt |
| IGFBP-binding | Hoe sterk het molecuul aan IGF-bindende eiwitten bindt |
| Biologische potentie | De activiteit van een molecuul binnen een bepaald onderzoeksmodel |
| Effectduur | Hoe lang een specifiek gemeten biologisch effect aanhoudt |
De wetenschappelijk correcte conclusie is dat IGF-1 LR3 in diermodellen een hogere biologische potentie kan vertonen, terwijl het sneller uit het bloed wordt verwijderd.
Er is geen betrouwbaar vastgestelde humane halfwaardetijd waarmee een exacte werkingsduur bij mensen kan worden onderbouwd.
Lees het onderzoek naar IGF-analogen en glucoseverlagende effecten.
IGF-1 LR3 is onderzocht in cel- en diermodellen, met bijzondere aandacht voor de effecten van verminderde IGFBP-binding.
De belangrijkste onderzoeksresultaten laten zien dat de biologische effecten per model kunnen verschillen.
| Onderzoek | Onderzoeksmodel | Resultaat | Belangrijkste beperking |
|---|---|---|---|
| Ballard et al. (1993) | Celmodellen en ratten | Verminderde IGFBP-binding, hogere potentie in bepaalde modellen en snellere plasmaclearance | Geen klinisch bewijs voor spiergroei bij mensen |
| Onderzoek naar LR3 IGF-1 (1995) | Cavia’s | Veranderingen in de groei van bepaalde organen | Geen uniforme toename van totale lichaamsgroei |
| Dunaiski et al. (1997) | Varkens | Verminderde groei en veranderingen in GH-, IGF-1- en IGFBP-3-concentraties | Resultaten niet rechtstreeks toepasbaar op mensen |
| Tomas et al. (1997) | Varkens en penseelaapjes | Sterkere en langer aanhoudende glucoseverlagende effecten van bepaalde IGF-analogen | Geen vastgestelde klinische veiligheid of werkzaamheid bij mensen |
De onderzoeken illustreren waarom het te eenvoudig is om IGF-1 LR3 uitsluitend te beschrijven als een sterkere of langer werkende versie van natuurlijk IGF-1.
Biologische effecten hangen af van het onderzochte weefsel, de diersoort, het experimentele model en het gebruikte meetpunt.
Een verhoogde potentie in celonderzoek betekent niet automatisch een verbeterd therapeutisch resultaat.
IGF-1-gerelateerde signalering speelt een belangrijke rol in de biologie van spierweefsel.
De IGF-1-receptor en downstream-signaalroutes zoals PI3K-AKT zijn betrokken bij processen rond eiwitsynthese, celgroei en de regulatie van spierweefsel.
Hierdoor krijgt IGF-1 LR3 veel aandacht binnen onderzoek naar spiergroei en hypertrofie.
Maar de biologische rol van natuurlijk IGF-1 is niet hetzelfde als bewijs dat toediening van IGF-1 LR3 bij gezonde mensen tot meer spiermassa leidt.
In verschillende cel- en diermodellen zijn groeigerelateerde effecten waargenomen.
Die resultaten zijn echter niet uniform.
Zo werd in een studie bij varkens uit 1997 juist een vermindering van de groei gerapporteerd onder de onderzochte omstandigheden.
Dit benadrukt dat de effecten sterk afhankelijk zijn van het onderzoeksmodel.
Er is onvoldoende gecontroleerd klinisch bewijs dat IGF-1 LR3 bij mensen aantoonbaar spiermassa, spierkracht of herstel verbetert.
Daarom moeten claims over spiergroei, sterkere pumps of betere sportprestaties voorzichtig worden beoordeeld.
Een overzicht van verschillende verbindingen binnen dit onderzoeksgebied vind je in onze categorie Peptides voor Spiergroei.
IGF-1 LR3 wordt regelmatig genoemd naast HGH, Ipamorelin en CJC-1295.
Dat komt doordat deze verbindingen allemaal verband houden met de bredere groeihormoon-IGF-1-as.
Ze werken echter niet via hetzelfde mechanisme.
| Verbinding | Type | Belangrijkste onderzoeksroute |
|---|---|---|
| IGF-1 LR3 | Gemodificeerd IGF-1-analoog | IGF-gerelateerde receptorsignalering |
| HGH | Humaan groeihormoon | GH-receptor en GH/IGF-as |
| Ipamorelin | Growth hormone secretagogue | Ghrelinreceptor en GH-afgifte |
| CJC-1295 | GHRH-analoog | GHRH-receptor en GH-afgifte |
| GHRP-6 | Growth hormone secretagogue | Ghrelinreceptor en GH-afgifte |
Ipamorelin en GHRP-6 worden onderzocht vanwege hun interactie met de ghrelinreceptor en de afgifte van groeihormoon.
CJC-1295 is een GHRH-analoog en beïnvloedt een andere receptorroute.
IGF-1 LR3 is daarentegen een gemodificeerd groeifactoranaloog dat wordt bestudeerd binnen het IGF-1-systeem.
Dit onderscheid maakt de verbindingen biologisch verschillend. Het is geen bewijs dat een combinatie ervan veilig of effectief is.
Wil je meer weten over de groeihormoonsecretagogen? Lees dan onze gids Wat is Ipamorelin? Werking en onderzoek.
De productspecificaties van gerelateerde researchverbindingen vind je bij CJC-1295, CJC-1295 No DAC en GHRP-6.
Nee.
Mecasermine is recombinant humaan IGF-1 en komt overeen met de natuurlijke volwassen IGF-1-sequentie.
Het wordt onder specifieke medische voorwaarden gebruikt bij ernstige primaire IGF-1-deficiëntie.
IGF-1 LR3 heeft daarentegen een andere moleculaire structuur en een sterk verminderde binding aan bepaalde IGF-bindende eiwitten.
Het is geen goedgekeurd geneesmiddel.
Klinische resultaten met mecasermine vormen daarom geen bewijs voor dezelfde werkzaamheid of veiligheid van IGF-1 LR3.
Meer informatie over de geregistreerde medische toepassing van mecasermine is beschikbaar bij het Europees Geneesmiddelenbureau.
Voor IGF-1 LR3 zelf zijn onvoldoende gecontroleerde klinische gegevens beschikbaar om een volledig veiligheidsprofiel bij mensen vast te stellen.
Dat betekent niet dat het molecuul veilig is.
De biologische eigenschappen van IGF-gerelateerde verbindingen maken verschillende veiligheidsvragen relevant.
IGF-1 en bepaalde analogen kunnen invloed hebben op de glucoseregulatie.
In dieronderzoek werden bij IGF-varianten met verminderde IGFBP-binding sterkere glucoseverlagende effecten waargenomen.
Hypoglykemie is daarnaast een bekende veiligheidskwestie bij de medische toepassing van recombinant natuurlijk IGF-1.
De frequentie en ernst van dergelijke effecten bij IGF-1 LR3 zijn bij mensen onvoldoende onderzocht.
IGF-1-receptorsignalering is betrokken bij processen rond celgroei, celoverleving en proliferatie.
Deze routes worden ook onderzocht binnen de tumorbiologie.
Dit bewijst niet dat IGF-1 LR3 bij mensen kanker veroorzaakt, maar maakt duidelijk waarom langetermijnveiligheid niet zonder voldoende onderzoek kan worden aangenomen.
Andere open vragen betreffen onder meer farmacokinetiek, immuunreacties, geneesmiddelinteracties en langdurige blootstelling.
IGF-1 LR3 is geen goedgekeurde behandeling voor spiergroei, herstel of sportprestaties.
IGF-1 en zijn analogen vallen onder de verboden groeifactoren en groeifactormodulatoren op de WADA Prohibited List.
Voor wedstrijdsporters zijn de actuele antidopingregels daarom relevant.
De officiële lijst is beschikbaar via het Wereldantidopingagentschap.
Bij wetenschappelijk onderzoek naar groeifactoranalogen zijn onder andere de identiteit, hoeveelheid en zuiverheid van het materiaal relevante kwaliteitsparameters.
Deze gegevens mogen niet met elkaar worden verward.
Een vermelding van 1 mg beschrijft bijvoorbeeld de aangegeven hoeveelheid materiaal, niet automatisch de gemeten zuiverheid.
Get Vital publiceert beschikbare onafhankelijke laboratoriumanalyses van research peptides.
Voor het geteste IGF-1 LR3-monster rapporteerde Janoshik Analytical:
| Onderdeel | Gerapporteerde waarde |
|---|---|
| Product | IGF-1 LR3 1mg |
| Gemeten hoeveelheid | 1,00 mg |
| Zuiverheid | 91,198% |
| Analysedatum | 25 juni 2026 |
| Testnummer | #194720 |
Deze meetwaarden gelden uitsluitend voor het onderzochte monster uit het betreffende laboratoriumrapport.
Een analyse van hoeveelheid en zuiverheid is bovendien geen bewijs voor steriliteit of medische veiligheid.
Bekijk onze onafhankelijke peptide labresultaten voor de beschikbare rapporten.
Meer informatie over de onderzoeksspecificaties vind je op de productpagina van IGF-1 LR3 1mg.
IGF-1 LR3 staat voor Long R3 Insulin-like Growth Factor 1. Het is een gemodificeerd IGF-1-analoog met een N-terminale verlenging van dertien aminozuren en een arginine-substitutie op positie 3.
IGF-1 LR3 wordt onderzocht vanwege zijn interactie met IGF-gerelateerde receptoren en de verminderde binding aan IGF-bindende eiwitten. In experimentele modellen beïnvloedt het groeifactorsignalering en verschillende cellulaire processen.
Niet noodzakelijk. In ratonderzoek werd IGF-1 LR3 sneller uit het plasma verwijderd dan natuurlijk IGF-1. Sommige IGF-analogen vertoonden desondanks langer aanhoudende biologische effecten. Een betrouwbare humane werkingsduur is niet vastgesteld.
IGF-1-signaalroutes zijn betrokken bij spierbiologie. Voor IGF-1 LR3 zelf ontbreken echter voldoende gecontroleerde klinische gegevens die aantonen dat het bij mensen spiermassa of kracht verhoogt.
HGH is humaan groeihormoon en werkt via de GH-receptor. IGF-1 LR3 is een gemodificeerd IGF-1-analoog dat wordt onderzocht binnen het IGF-1-receptorsysteem.
Er is onvoldoende klinisch onderzoek beschikbaar om de veiligheid van IGF-1 LR3 bij mensen vast te stellen. Het is geen goedgekeurd geneesmiddel.
Effects of interactions between IGFBPs and IGFs on the plasma clearance and in vivo biological activities of IGFs and IGF analogs.
Onderzoek naar IGFBP-binding, biologische activiteit en plasmaclearance van IGF-analogen.
Lees op PubMed.Plasma clearance and tissue distribution of labelled insulin-like growth factor-I (IGF-I) and an analogue LR3IGF-I in pregnant rats.
Onderzoek naar plasmaclearance en weefselverdeling van IGF-1 LR3 bij ratten.
Lees op PubMed.Long R3 insulin-like growth factor-I (IGF-I) infusion stimulates organ growth but reduces plasma IGF-I, IGF-II and IGF binding protein concentrations in the guinea pig.
Onderzoek naar groeigerelateerde veranderingen bij cavia’s.
Lees op PubMed.Long [R3] insulin-like growth factor-I reduces growth, plasma growth hormone, IGF binding protein-3 and endogenous IGF-I concentrations in pigs.
Onderzoek naar groeigerelateerde en hormonale effecten van IGF-1 LR3 bij varkens.
Lees op PubMed.IGF-I variants which bind poorly to IGF-binding proteins show more potent and prolonged hypoglycaemic action than native IGF-I in pigs and marmoset monkeys.
Onderzoek naar de glucoseverlagende effecten van verschillende IGF-analogen in diermodellen.
Lees op PubMed.IGF-1 LR3 is een gemodificeerd IGF-1-analoog dat vooral wordt onderzocht vanwege zijn verminderde binding aan IGF-bindende eiwitten en zijn biologische activiteit binnen IGF-gerelateerde signaalroutes.
Die structurele veranderingen maken het molecuul interessant voor onderzoek naar receptoractiviteit, celgroei en metabole processen.
Een belangrijk inzicht uit de wetenschappelijke literatuur is dat hogere biologische potentie niet automatisch een langere plasmahalfwaardetijd betekent.
In dieronderzoek werd IGF-1 LR3 sneller uit de circulatie verwijderd dan natuurlijk IGF-1, terwijl bepaalde biologische effecten langer konden aanhouden.
Voor claims over spiergroei, herstel en sportprestaties bij mensen ontbreekt echter overtuigend direct klinisch bewijs.
IGF-1 LR3 blijft daarom vooral relevant als experimenteel onderzoeksreagens binnen de studie van groeifactorsignalering.
Meer informatie over het beschikbare onderzoeksmateriaal vind je op de IGF-1 LR3 1mg-productpagina.
De beschikbare onafhankelijke analyseresultaten staan op onze pagina met peptide labresultaten.
Automated page speed optimizations for fast site performance